وى همچنين گفته : زيركان چيزى را براى دين و دنيا سودمندتر از گرسنگى نمىدانند . و گفت : بر طالبان آخرت چيزى را زيانبارتر از پرخورى نمىدانم . و گفت : حكمت و دانش در گرسنگى قرار داده شده است و نادانى و گناه در سيرى . و گفت : خدا به چيزى پرستش نشده است كه برتر از مخالفت با هواى نفس باشد در ترك كردن حلال . و در حديث گفته است : يك سوم ( معده ) براى غذاست ، پس هركه زيادتر از آن بخورد از حسناتش خورده است . و از آن زيادتى سؤال شد ، فرمود : زيادتى حاصل نمىشود مگر نخوردن در نزد انسان محبوبتر از خوردن باشد و آن گونه شود كه هرگاه شبى گرسنه بماند از خدا بخواهد كه دو شب شود و هرگاه به آن حالت رسيد زيادتى را در مىيابد . و نيز فرموده : ابدال به اين مقام نرسيدند جز با تهى ساختن شكمها و خموشى و شب زنده‌دارى و خلوت كردن . و فرمود : در فاصلهء ميان آسمان و زمين سرچشمهء هر خوبى گرسنگى است ، و در ميان آسمان و زمين سرچشمهء هر گناهى سيرى است ، و فرمود هركه خود را گرسنه نگاه دارد وسوسه از او قطع مىشود . و فرمود : هرگاه خدا بر بنده روى بياورد ، او را به گرسنگى و بيمارى و بلا گرفتار سازد مگر كسى را كه خدا بخواهد بدون اين گرفتاريها به او روى بياورد . و فرمود : بدانيد اين زمان زمانى است كه هيچ‌كس در آن رهايى نيابد جز اين كه نفس خود را با صبر و گرسنگى و كوشش ذبح كند و بكشد . و فرمود : گمان ندارم كسى بر روى زمين از آب بنوشد تا سيراب شود و از گناه سالم بماند اگر چه خدا را هم شكر كند ، پس سير شدن از غذا چگونه خواهد بود .